Birdenbire


Birdenbire

“Birdenbire yenilenir hayat,
Beklemeden birdenbire yağmur yağar.
Güneş açar,
Açar birdenbire.”

Ocak sonuna doğru soğuk, puslu bir sabah, 7.30 sularında, Pendik’teki müşterime gitmek üzere evden çıkmıştım. Fatih Sultan Mehmet Köprüsü’ne yaklaştığımda sis bastırmaya başlamıştı. Beyaz bulutların üzerinden köprünün ayaklarını zar zor görebiliyordum. Oldum olası sisli havalarda araba kullanmaktan hazzetmemişimdir zaten. İyi ki Alis vardı.  (Kendisine rağmen sürekli yollarda kaybolmayı başardığım için adını “Alis Harikalar Diyarında”dan alan navigasyonum). Ve o sabah Alis beni en kısa yoldan işime ulaştırmaya çalışırken, bir anda kendimi Kuzey Marmara yolunda buldum. Yoğun siste çıkış levhasını görebildiğimde artık çok geç olmuştu. 

Ansızın, birdenbire büyük beyaz bir boşluğun içinde yapayalnız kalmıştım. Görünürde hiçbir araç yoktu. Kenara çekip biraz dursam işe geç kalacaktım. Üstelik sisin ne zaman kalkacağı da hiç belli değildi. Boynum ve omuzlarım kaskatı direksiyona yapıştım. Sadece farlarımın izin verdiği kadarlık bir görüş alanında, yavaş yavaş ilerleyerek yola devam ettim.  Bir süre sonra yerde “bariyere dikkat” yazısını gördüm. Her ne kadar bariyerin kendisi görünürde olmasa da. Gişelerden sonra araçlar artmaya ve sis azalmaya başladı. Yol tam ne kadar sürdü hatırlamıyorum. Şükür ki sadece biraz gecikmeyle müşterimin ofisine vardım.

Bu deneyim, pandemi döneminde birkaç kez aklıma geldi. O sisli Ocak sabahı yaptığım araba yolculuğu, benim için sanki kaybolmanın, korkmanın, büyük bir bilinmezin ortasında yapayalnız kalmanın eksiksiz bir tasviri gibiydi.  Son 5 ay içinde pek çok arkadaşımdan ve danışanımdan nice “birdenbire” hikayeleri dinledim.

“Tam yeni iş değiştirmiştim ki...”

“Sonunda yeni girişimimiz için yatırımcı bulmuştuk ki…”

“Tam da yeni pozisyona terfi ettiğim hafta…”

“Nihayet düzenli spor yapmaya başlamıştım…”

“Tam da kızımın üniversite sınavı yılı…”

“Yeni hamilelik kilolarımı vermişken…”

Tam da hayat yoluna girmeye başlamışken birdenbire…

COVID-19 ansızın, birdenbire yoğun bir sis gibi çöktü hayatımıza. Yaşam yön değiştirdi. Zaman yavaşladı. Gözle görülemeyecek kadar minik bir virüs dünyanın Pause düğmesine bastı. Milyonlarca insan nefesini tutmuş, korku içinde olan biteni anlamaya çalışırken. Bu bilmeme, bilememe halini anlamlandırmaya çabalarken. Birdenbire tüm gerçekliğimiz değişti. Bunu hiç beklemiyorduk.

Usta yazar Gabriel García Márquez’in dediği gibi “İnsanlar plan yapar ve Tanrı onlara güler.” Ve bu hep birdenbire olur. Bizler de her sefer aynı tuzağa düşeriz.

Geleceğin belirsizliğini, aslında hiçbir şeyin garantisi olmadığını iliklerimize kadar bilsek de hep unuturuz. Çünkü güvende olmayı dileriz. Çocuklarımız ve sevdiklerimiz güvende olsun isteriz. Geleceği tahmin edebilmeyi ve neyle karşılaşacağımızı bilmeyi arzu ederiz.

Çünkü bilirsek kontrol edebileceğimizi sanırız. Kontrol bizdeyse,çözümler de bizdedir. Kısa bir süre için de olsa kaygımız hafifler. İçten içe kendimizi kandırdığımızı yüreğimizde hissetsek de. Üzgünüm ama yaşam hiçbir zaman bize gelecek ile ilgili bir garanti vermeyecek. Tam da her şeyin yolunda gittiğine ikna olduğumuz bir anda birdenbire belirsizliği bize hatırlatacak. Tekrar ve tekrar.

Jack Kornfield yaşamın şu dört kelimeyle özetlenebileceğini söylemiş: “Her zaman öyle olmaz”. Değişim ancak bu kadar basit anlatılabilir. İşinizi belli bir şekilde planlarsınız. Her zaman öyle olmaz. Yöneticinizle konuştuğunuzda belli bir tepki beklersiniz. Her zaman öyle olmaz. Evinizden çıkar her sabah kullandığınız yoldan işe gidersiniz. Her zaman öyle olmaz.

Bu gerçeği anımsamak, bu tekinsiz durum ile hemhal olmak ve bilinmezliğe karşı bağışıklık kazanmaktan başka bir yol var mıdır bilemiyorum. Çünkü Covid19 için aşı ve tedavi bulunsa bile, değişim artık hiç hız kesmeyecek. Hatta değişim hızı katlanarak artacak. VUCA dünyasında bizler, sürekli bir belirsizlik, karmaşa ve bilinmez içinde yaşamaya alışacağız.  Her ne kadar kaybolsak, korksak ve yorulsak da yolumuza devam edeceğiz. Tıpkı siste araba kullanır gibi, yavaş yavaş, sessiz ve sakince ilerleyerek…

“Birdenbire yenilenir hayat,
Beklemeden birdenbire yağmur yağar.
Güneş açar,
Açar birdenbire.”

Ferzan Özpetek’in “Cahil Periler” filmi için Yasemin Sannino’nun yazdığı ve seslendirdiği ‘Birdenbire’ şarkısından alınmıştır.

Client Image 1
Client Image 2
Client Image 3
Client Image 4
Client Image 5
Client Image 5